Eziyet yaşamlara uyandım yine

Eziyet Yaşamlara Uyandım Yine

Bu sabaha seninle uyanabilmeyi ne çok istedim bilsen.
Bir öpücük ile seni uyandırabilmeyi.
Deniz gözlerine uzun uzun bakabilmeyi.
Mahmur gözlerinde sevebilmeyi.
Seni tenimde hissetmeyi.
Öyle çok istedim ki.
Eziyet yaşamlara uyandım yine.
Gözlerin yoktu gözlerimde.
Ellerin değildi tuttuğum.
Bedenin değildi beni saran.
Kocaman bir yalnızlıktı tenime değen.
Düşlerim bile terketmişti bu gece.
Bir “Ben” vardım benim yanımda.
Bir de kederli bekleyişlerim.
Sen yine yoktun.

Selahattin Uzun
2015.04.29

Share on email
Share on google
Share on twitter
Share on whatsapp

Bir cevap yazın

KAPAT